Koło Brzeskie Towarzystwa Pomocy
im. Św. Brata Alberta
KRS  0000311370
 1%
Dlaczego dla Nas

BEZDOMNY TO TEŻ CZŁOWIEK

Witaj

Celem Towarzystwa jest niesienie pomocy osobom bezdomnym i ubogim - w duchu Patrona, św. Brata Alberta

 

CYTAT  NA  WIEKI  POST „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”.( Ewangelia 1. Niedziela Wielkiego Postu „B”).

        W tym jednym słowie „nawrócenie” zawiera się wszystko, co musi uczynić człowiek aby zdobyć Królestwo Boże. Nawracający się , jest w stanie przyjąć „dar Boży”, sprawiający, że już nic złego stać mu się nie może, że „choćby i umarł, to i tak żyć będzie”; a śmierć staje się tutaj wyzwoleniem z krępujących mnie więzów tego świata, który nie jest w stanie zaspokoić moje pragnienie szczęścia (por. JP II katecheza, 18 III 1987). W nawróceniu zatem chodzi o sprawę zasadniczą, sprawę życia i śmierci – wraz ze śmiercią Boga we mnie, kończą się moje perspektywy. Czy chcę, czy nie, jestem na wojnie i aby żyć muszę zwyciężyć śmierć, wytrącając jej jedyny oręż jaki ma – grzech. Słuszne zatem staje się zawołanie św. Pawła: „Bojowaniem jest życie człowieka”, a także wezwanie proroka Ezechiela: „Nawróćcie się! Odstąpcie od wszystkich waszych grzechów, … a żyć będziecie”; oraz dość radykalna wypowiedź Jezusa: „Jeśli się nie nawrócicie, to wszyscy pomrzecie.”

o. Zbigniew

(Więcej: kazanie 1. niedziela Wielkiego Postu „B”)

Wezwanie do nawrócenia

Już w pierwszy dzień Wielkiego Posty słyszymy w czytaniach liturgii Słowa skierowane do nas wezwanie o nawrócenie: „Nawróćcie się do Mnie całym swoim sercem… Nawróćcie się do Pana, Boga waszego!” ( 1 czytanie), oraz „Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia.”W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem.” (2 czytanie). Ważne jest aby sobie uświadomić, ze to wezwanie do nawrócenia dotyczy wszystkich, ponieważ każdy z nas ma coś do zrobienia na mojej drodze postępu duchowego, aby stawać się dobrym człowiekiem, chrześcijaninem, ojcem, matką, kapłanem. Nawrócenie zatem, jawi się nam jako proces ciągły, mojego wysiłku, aby dojść do Prawdy Bożej, odkrywając również prawdę o mnie samym i o drugim człowieku. Ileż tutaj jest zaniedbań,  zaniechań, gnuśności, szybkiego zniechęcania się, wakacji od Boga, czynienia innych spraw ważniejszymi od Prawdy Bożej – często zachowuję się jak Piłat zadając Jezusowi pytanie: „Co to jest prawda?” i nie czekam na odpowiedź. Odwracam się na pięcie i odchodzę, nie pozostawiając Jezusowi szansę na odpowiedź; a przecież On jest „Bogiem zazdrosnym”, ważniejszym od ojca i matki. Stąd to dzisiejsze błagalne Boga wołanie: „Nawróćcie się do Mnie…” – co by znaczyło – nie ustawajcie w poszukiwaniu Prawdy o Mnie, nie szczędźcie wysiłku uruchamiając władze dusz i poskramiając zmysły ciała; dopóki jeszcze pozwalam się znaleźć. Żeby zobaczyć piękny widok roztaczający się z Trzech Koron, trzeba wyjść na sam szczyt , żeby zanurzyć się w tajemny bezkres oceanu, trzeba „ wypłynąć na głębię”.

Uczynki pokutne

Co mamy czynić? Pan Jezus odpowiada w Ewangelii: modlitwa, jałmużna i post – nierozdzielne i spójne jak Trójca. 
MODLITWA – droga do  Boga przez Słowo
„Modlitwa jest warunkiem nawrócenia dusz”-  czytamy w notatniku rekolekcyjnym św. Brata Alberta.
Z kolei nawrócenie przynosi duszy ŻYCIE.
Jeżeli się nie nawrócicie wszyscy pomrzecie”  - upomina trzykrotnie Jezus. JAŁMUŻNA – droga do Boga przez drugiego człowieka.
Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”-  poucza Jezus.
Należy podzielić się dobrem materialnym (wykonywanie uczynków miłosiernych względem ciała), należy również podzielić się sobą (uczynki miłosierdzia względem duszy). Jak napisała św. Matka Teresa z Kalkuty: „Największym ubóstwem człowieka jest nieznajomość Chrystusa. Chrystus niech stanie się jałmużną”. Żebym mógł się Nim podzielić, najpierw sam muszę Go poznać. POST – droga do Boga przez siebie.
Umartwienie ciała, poprzez zewnętrze wyrzeczenie się, rezygnację z rzeczy niekoniecznych. Jaką korzyść odnoszę przez ten czyn ascetyczny?
1.Wzmacnia moją wolę, a silna wola jest mi konieczna do przezwyciężania pokus.
2. Uśmierza wady (pijaństwa, obżarstwa itd.) „Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy.” – mówi Jezus, zwracając nam uwagę jak ważna jest motywacja dla każdego dobrego czynu (Ewangelia ze środy popielcowej).

Posypanie głowy popiołem

1.Jest to zewnętrzny znak podjętej pokuty.
POKUTY, POKUTY, POKUTY – woła Anioł w trzeciej tajemnicy Fatimskiej, chcąc ochronić świat przed grożącymi ludzkości nieszczęściami.
2. Jest to znak przemijania. Jesteśmy gośćmi na ziemi, przechodniami, zameldowani czasowo, utrudzonymi pielgrzymami, jak naród wybrany w drodze do ziemi obiecanej. Nasza Ojczyzna jest całkiem gdzie indziej – dlatego tęsknimy i odczuwamy ciągły niedosyt, brak spełnienia, z jednoczesnym intuicyjnym przekonaniem, że będę szczęśliwy. 
3. Jest to znak naszej skłonności do grzechu. 
Czynię zło, którego nie chcę, trudno mi wykonać dobro, którego pragnę.

"TO JEST KANDYDAT NA OŁTARZE"

Tak zdecydowanie stwierdził Ks. Bp. Józef Pazdur w rozmowie ze mną, kiedy ustalaliśmy moją ewentualną posługę sakramentalną wobec księdza Jerzego. Nigdy tak nie myślałem o księdzu Jerzym. Przez kilka lat miałem z nim bezpośredni, codzienny kontakt i przyzwyczaiłem się do jego zachowania -" bo on taki jest". Teraz z perspektywy czasu widzę, że rzeczywiście, te jego zachowania były na miarę świętości, że miałem to szczęście – jak wielu innych - żyć i przebywać w kręgu jego aureoli. Podobną opinię o nim wyraziła pani Wanda Kozaczyńska, która jako Prezes Zarządu Głównego Towarzystwa Pomocy im. Adama Chmielowskiego współpracowała z księdzem Jerzym przez 10 lat.

Czytaj więcej: Brat Jerzy kandydat na ołtarze

APEL JANA PAWŁA II „ … papież – wasz rodak, nie przestaje was prosić, abyście to dziedzictwo Chrystusowego krzyża na nowo z wiarą i miłością przyjęli, … Abyście krzyż Chrystusa na nowo, w sposób wolny i dojrzały wybrali. Abyście podjęli odpowiedzialność za obecność krzyża w życiu każdego i każdej z was, w życiu waszych rodzin i w życiu tej wielkiej wspólnoty jaką jest Polska. Brońcie go! …

Chrystus czeka na naszą odpowiedź. …

Panie, Ty wiesz, krzyża się nie lękam, Panie, Ty wiesz, krzyża się nie wstydzę. Krzyż Twój całuję, pod krzyżem uklękam, bo na tym krzyżu Boga mego widzę.”

/ Homilia JP II Skoczów, 22 maja 1995 r./